-Reklama-

„No daj babci buziaka”. Dlaczego w takiej sytuacji lepiej uszanować odmowę dziecka

Babcia rozkłada ręce, a dziecko odwraca głowę albo chowa się za twoją nogą. „No daj babci buziaka, tak dawno cię nie widziała” – mówimy czasem odruchowo, żeby powitanie nie zrobiło się niezręczne. Ale tę chwilę można rozwiązać prościej. Babcia może usłyszeć „cześć”, a dziecko może samo zdecydować, czy ma ochotę na buziaka.

-Reklama-

Takie sceny zdarzają się przy odbieraniu dziecka z przedszkola, na rodzinnych urodzinach i na progu domu, kiedy goście już wkładają buty. Czasem chodzi o buziaka na pożegnanie, czasem o przytulenie na pocieszenie. Dziecko może bardzo lubić ciocię i akurat nie mieć ochoty się do niej przytulić. Może też po chwili samo do niej podejść. W obu sytuacjach warto dać mu wybrać.

„Nie chcę” wystarczy. Nawet jeśli chodzi o kogoś bliskiego

Łatwo uszanować odmowę, kiedy dziecko wypowie ją głośno i wyraźnie. Tyle że maluch częściej sztywnieje, odsuwa się albo zasłania twarz. Wtedy można powiedzieć spokojnie: „Widzę, że nie masz teraz ochoty na buziaka. W porządku”. Czasem to wystarczy, żeby cała sytuacja przestała być dla dziecka kłopotliwa. Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, by nie zmuszać dzieci do całowania i przytulania ani nie budzić w nich poczucia winy, gdy odmawiają. Dotyczy to także pożegnań z babcią czy dziadkiem. To jeden z codziennych sposobów, by pokazać dziecku, że ma prawo decydować, czy chce takiej bliskości. Warto pamiętać o tym także w zwykłych chwilach we własnym domu. Jeśli dziecko się przewróciło, można zapytać: „Chcesz się przytulić czy mam po prostu usiąść obok?”. Jeśli w trakcie łaskotek mówi „stop”, można przestać od razu, nawet jeśli jeszcze przed chwilą się śmiało. W ten sposób dziecko widzi, że jego zdanie ma znaczenie również wtedy, gdy dorosły spodziewał się innej odpowiedzi.

Co powiedzieć, kiedy babci robi się przykro?

Czasem najtrudniejsza jest reakcja drugiego dorosłego. Babcia czekała na wnuka cały tydzień i wyobrażała sobie, że na powitanie rzuci jej się na szyję. Można to zrozumieć i jednocześnie zostawić dziecku wybór. „Mamo, wiem, że się stęskniłaś. Dajmy mu chwilę” często wystarczy. Gdy pada „babci będzie przykro”, rodzic może przejąć rozmowę: „Możesz powiedzieć babci «cześć». Buziak jest wtedy, kiedy masz na niego ochotę”.

Powitania nadal można uczyć. Dziecko może powiedzieć „dzień dobry”, pomachać, a jeśli ma ochotę na kontakt, zaproponować piątkę. Można też odwrócić pytanie i podpowiedzieć babci: „Zapytaj, jak chce się dziś przywitać”. Może wymyślą własny gest, który stanie się ich małym rytuałem. A jeśli za godzinę dziecko samo wskoczy babci na kolana, wystarczy pozwolić im się tym nacieszyć. Ominąć można nawet żartobliwe „a widzisz, jednak się chciałeś przytulić”. Dziecko miało prawo odmówić przy powitaniu i ma prawo zmienić zdanie po chwili.

Źródło: Amerykańska Akademia Pediatrii, HealthyChildren.org – zalecenia dotyczące granic dziecka i okazywania czułości.

-Reklama-

Musisz przeczytać

Podobne artykuły

Komentarze

Jesteśmy też tutaj

236,433FaniLubię
12,800ObserwującyObserwuj
414ObserwującyObserwuj

Przeczytaj również